Marcepanowo

Robert Mugabe

W zeszły czwartek NGO AIDS-Free World ujawnił raport „Electing to Rape: Sexual Terror in Mugabe’s Zimbabwe” (Wybrani by gwałcić: Terror seksualny w Zimbabwe”), w którym opisano jak mężczyźni skojarzeni z partią Prezydenta Mugabe – Zanu-PF, systematycznie dokonywali gwałtów podczas kampanii wyborczej w roku 2008. Wszystkie ofiary w jakiś sposób związane były z opozycyjnym Ruchem na rzecz Demokratycznej Zmiany. Twórcy raportu spisali zeznania 70 kobiet oraz udokumentowali 380 gwałtów popełnionych przez 241 sprawców w 10 prowincjach Zimbabwe.

Kampania gwałtów była dobrze zorganizowana i wykonana. Kobiety były bite i upokarzane w bardzo podobny sposób. Zeznając często opisywały te same piosenki, slogany, przyśpiewki czy zniewagi. Kampania przemocy seksualnej spełniła swoje krótkoterminowe cele: dzięki terrorowi, upokorzeniu i zdziesiątkowaniu rodzin Mugabe wygrał wybory i zdobył władzę.

W kraju w którym 15% dorosłych zarażonych jest wirusem HIV, gwałt powoduje jeszcze większy strach. Wiele kobiet które rozmawiało z twórcami raportu, Stephenem Lewisem i Paulą Donavan, wierzy, że zaraziły się poprzez atak.

Gwałty, planowane, systematyczne i rozpowszechnione, według międzynarodowego prawa są zbrodnią przeciwko ludzkości.

Tekst jest wolnym tłumaczeniem ze strony timeslive.co.za. Autorami oryginalnego tekstu są Stephen Lewis i Paula Donovan.

Dostępna jest pełna wersja dokumentu “Hear Us” (Wysłuchaj/Usłysz nas”).

Sass Rogando Sasot tłumaczy jak nietolerancja i brak zrozumienia pojęcia gender są niebezpieczne dla osób transpłciowych. W swoim niezwykle emocjonalnym wystąpieniu opowiada o tym jak czuje się osoba transseksualna, która pada ofiarą dyskryminacji, przemocy, niesprawiedliwości. Podkreśla, że osoby transpłciowe też są ludźmi, też mają swoje prawa i uczucia. Przyłączam się do apelu o tolerancję, który niesie ze sobą to wystąpienie. Jak niezwykle istotna jest to kwestia można przekonać się czytając raport dziennika Liminalis, według którego co trzy dni ginie osoba transseksualna.
Ps. A propos, UFA organizuje jakoś na dniach Festiwal Filmu Queer “A million different loves!?”, warto przydreptać, obejrzeć i dowiedzieć się czegoś ciekawego.

10 listopada w ramach Międzynarodowego Dnia Monitorowania Mediów zbierano dane na temat równowagi genderowej w mediach. Do akcji przyłączyło się ponad 100 krajów, w Polsce koordynacji podjął się Ośrodek Naukowo-Badawczy Problematyki Kobiet przy Uniwersytecie Łódzkim. Nie jestem zachwycona, że GMMP jest realizowany przez WACC, ale generalnie cieszy fakt, że inicjatywa taka w ogóle ma miejsce.

Z ulotki:

Kto tworzy wiadomości?

Nie jest to oczywiste, jak dowodzą badania przeprowadzone w Międzynarodowym Dniu Monitorowania Mediów (Global Media Monitoring Project, GMMP), będącym czołowym projektem realizowanym przez Światowe Stowarzyszenie Komunikacji Chrześcijańskiej (WACC). MDMM jest największą inicjatywą na świecie postulującą zrównoważoną reprezentację kobiet i mężczyzn w mediach. W badaniu udział biorą przedstawiciele oddolnych inicjatyw, studenci i badacze, dziennikarze oraz wszyscy zainteresowani ochotnicy. Badania MDMM z lat 1995, 2000

i 2005 pokazują niezmiennie, że głosy i poglądy kobiet są pomijane w dyskursie dominującym, który bazuje na stereotypach (także tych dotyczących reprezentacji), bądź też nie poświęca miejsca sprawom istotnym z perspektywy kobiet. MDMM pokazuje, w jaki sposób rutyna i praktyka dziennikarska wpływa na stereotypizację wizerunków. MDMM 2009/2010 jest przeprowadzany przy wsparciu UNIFEM.

GMMP | MDMM | Ośrodek Naukowo-Badawczy Problematyki Kobiet

Guttmacher Institute wydał broszurkę zawierającą najważniejsze fakty na temat aborcji w Pakistanie. W języku angielskim całość do ściągnięcia ze strony internetowej Instytutu oraz po kliknięciu.

Zakres aborcji

• Według jedynych przeprowadzonych w Pakistanie badań, szacuje się, że 890,000 kobiet dokonało aborcji w roku 2002. Wskaźnik dokonywanych aborcji wynosił 29 na 1,000 kobiet w wieku reprodukcyjnym.

• Na 100 ciężarnych kobiet, 14 decydowało się na aborcję.
• Jedna czwarta dzieci urodzonych w latach 2006-2007 nie była planowana.

Kto dokonuje aborcji i dlaczego

• Niemalże wszystkie kobiety leczone w związku z komplikacjami poaborcyjnymi były mężatkami. Ich średnia wieku wynosi 30 lat.
• Większość kobiet, które były leczone w związku z poaborcyjnymi komplikacjami były już matkami. Miały średnio po 4 dzieci.
• Poziom edukacji wydaje się nie wpływać na decyzję o aborcji.
• W 2002 roku, po zebraniu danych z trzech czwartych prowincji, ogłoszono, że 55% kobiet poddaje się aborcji, gdyż nie chce mieć już więcej dzieci, 54%, gdyż finansowo nie mogą sobie pozwolić na posiadanie kolejnego dziecka oraz 25%, gdy ich zdaniem jest za wcześnie na kolejną ciążę.

Kto przeprowadza aborcję

• W Pakistanie aborcję przeprowadzają różnorodni lekarze, począwszy od tych, którzy pracują w szpitala, a skończywszy na bardzo tradycyjnych medykach, którzy bardzo często przeprowadzają zabiegi w niesterylnych warunkach.
• Według statystyk szpitala Karachi, pacjentki, miały w przeszłości aborcje przeprowadzane przez: lekarzy (30%), pielęgniarki (36%), dais (32%) [osoba tradycyjnie zajmująca się porodami[. Samodzielnie dokonanych aborcji było tylko 2%.
• Szacuje się, że tylko 7% wiejskich kobiet zwróciło się do lekarzy o przeprowadzenie aborcji, a aż 42% do dais. U 49% kobiet, których nie można zakwalifikować jako biednych, aborcję przeprowadzali lekarze, tylko 9% zwróciło się do dais. Wśród biednych kobiet odsetek tych, które zwróciły się do dais wyniósł 34%.

Koszty aborcji

• Szacuje się, że w roku 2002 koszty aborcji wyniosły: 21 dolarów dla biednych kobiet ze wsi, 30 dolarów dla kobiet ze wsi oraz biednych kobiet z miast, 48 dolarów dla kobiet z miast.
• Cena jest jawnym wskaźnikiem nierówności w dostępie do bezpiecznych zabiegów. Bogatsza kobieta może sobie pozwolić na zapłacenie za lepsze usługi, podczas go biedna kobieta jest zmuszona wybrać bardziej ryzykowny zabieg, który będzie przeprowadzał nieprzeszkolony personel.

Używanie środków antykoncepcyjnych

• Jedna czwarta zamężnych kobiet w Pakistanie potrzebuje środków antykoncepcyjnych. To aż 6.6 miliona według statystyk z 2007 roku. To znaczy, że albo w ogóle albo w tej chwili nie chcą one mieć dzieci, nadal są płodne i nie używają środków zapobiegających ciąży.
• Tylko około 30% kobiet w wieku reprodukcyjnym używa środków antykoncepcyjnych.
• Ponad jedna czwarta kobiet stosuje mało efektywne tradycyjne metody antykoncepcyjne jak na przykład okresowa abstynencja lub stosunek przerywany.

W Gazecie Wyborczej ukazał się tekst o tym, że legalne aborcje przeprowadza się w Polsce w podziemiu, a te, które przeprowadzane są w szpitalach są przez nie zatajane. W GW można przeczytać także komentarz do Raportu o aborcji w roku 2008, oficjalne sprawozdanie wisi na stronie premier.gov. Portal dziennik.pl zadowolił się tylko opisaniem treści Raportu oraz zamieszczeniem komentarza Kazimiery Szczuki.

Hanna Bukała w dziennik.pl skomentowała głośną sprawę kobiety, która poroniła i niezbyt się tym przejęła słowami: “Po co się czepiać jakiejś kobity i zarzucać jej brak emocji? Kto w ogóle powiedział, że ona musi je mieć? Nie wszyscy mają.” po czym dodała, że jest wielką przeciwniczką ustawy antyaborcyjnej, jej zdaniem kobieta “powinna mieć prawo decydowania o swojej macicy i życiu”.

Jako, że jest to pierwsza linkownia, pozwolę sobie wrzucić link do raportu Amnesty International. krótkiego, ledwie trzy stronicowego, gdzie porusza się temat aborcji, dyskryminacji i przemocy wobec kobiet i dziewcząt.

Organizacje pozarządowe wystosowały raporty-cienie, z których rządzący musieli się tłumaczyć w Genewie. Wytknięto im między innymi “brak ustawodawstwa antydyskryminacyjnego, prawo antyaborcyjne, które pozbawia kobiety należnej ochrony ich zdrowia i życia, brak edukacji seksualnej i straszenie uczniów homoseksualizmem.”

Na portalu gazeta.pl ukazał się wywiad z Anną Otffinowską, prezeską fundacji Rodzić po Ludzku, która twierdzi, że poród powinien odbywać się siłami natury, a na drugiej stronie wywiad z prof. Romualdem Dębskim, szefem Kliniki Ginekologii i Położnictwa Szpitala Bielańskiego w Warszawie. Jego zdaniem, gdy kobieta rodzi bez znieczulenia, nie słucha lekarza, gdyż całą swoją uwagę koncentruje na bólu.

Firma Avon rozpoczęła akcję “Nie tylko siniaki robią z ciebie ofiarę”. Kampania, “ma uświadomić kobietom, że często, nawet nie zdając sobie z tego sprawy, padają ofiarą przemocy psychicznej ze strony własnych partnerów.”

Z Wysokich Obcasów dwa linki. Pierwszy to felieton Kingi Dunin, która opisuje ‘Wielką księgę siusiaków’ oraz komentuje podpisanie traktatu europejskiego. Drugi zaś to link do artykułu na temat obsesji dzieci na punkcie odchudzania. Wysokie Obcasy wykazały się tutaj wyjątkową głupotą umieszczając poniżej sondę na temat: Jaki jest Twój sposób na odchudzanie? Chciałam nawet zagłosować, że nie stosuję, żadnej diety… ale nie ma takiej odpowiedzi. Cóż, widocznie normalne jedzenie i nieprzejmowani się kaloriami jest passe.

Na koniec felieton Anny Zawadzkiej o przyjmowaniu nazwiska męża.

Abortion Worldwide: A Decade of Uneven Progress

Raport sporządziły Susheela Singh, Rubina Hussain, Akinrinola Bankole and Gilda Sedgh, będące niezależnymi konsultantkami przy Instytucie Guttmacher. Raport w języku angielskim można ściągnąć klikając na link poniżej:

http://www.guttmacher.org/pubs/AWWfullreport.pdf

Ps. Sama jestem na etapie drukowania sobie tego raportu więc przyznam szczerze, że tylko pobieżnie przeglądałam zawartość. Jak się zbiorę i znajdę chwilkę czasu, to może zrobię wpis z najważniejszymi informacjami (już po polsku).